Gauchito wie?

Wachtend in Mendoza op ons vlucht naar huis hebben we tijd om terug te blikken. Op de vraag wat ik als typisch Argentijns heb ervaren, antwoord ik: “Gauchito Gil!”. Honderden keren zagen we een aan hem gewijd altaartje langs de weg. En aangezien het onderweg echt niet voortdurend spannend is, is dat een welkome afwisseling. Gauchito Gil is een volksheilige (niet door de kerk erkend) en een soort Robin Hood. Hij lijkt een beetje op Johnny Depp in de Pirates of the Caribbean en hij zou rond 1847 geboren zijn. Gauchito beroofde de rijken en hielp de armen. Als hij…

Lees meer…

Op weg naar de (s)top

Aan het einde van het vorige bericht kon je het lezen: de besneeuwde topppen van de Andes oefenen een bijzondere aantrekkingskracht op ons uit. Om die reden rijden we  na twee saaie dagen in het saaiste stadje van deze reis (San José de Jachal) niet de directe en makkelijke route naar het zuiden maar vertrekken we  in oostelijke richting. Want alleen via die route zouden we een onbeperkt uitzicht krijgen op een schier eindeloze rij besneeuwde Andesreuzen.  Na de eerste dag fietsen we langs een enorm stuwmeer: het meest populaire windsurfgebied van het land. Je raadt al waarom. De schuimkoppen…

Lees meer…

Dino’s en Santos

Vanwege een voorspeld hittegolfje, 42 graden in de schaduw, blijven we een dag langer in Chilecito. Om 10 uur is het al 35 graden, dus die 42 is vast wel gehaald. Wij hebben het niet meer gecheckt: we zetten de airco lekker hoog in ons appartement. De volgende dag beklimmen we alsnog de Questa de Miranda. Eindelijk een pas waar we geen taxi voor nodig hebben 😉 In twee uur fietsen we de haarspeldbochten naar de top op 2040 meter om daarna nog sneller af te dalen door een zee van cactussen. We zijn al dagen op weg naar twee…

Lees meer…

Een aflopende zaak

Net iets voor Cafayate bereiken we het asfalt. In het vorige bericht heb je kunnen lezen hoe aangenaam dat was, om weer schijnbaar moeiteloos over een glad wegdek te fietsen. Cafayate blijkt een aangenaam stadje te zijn dat zich vooral profileert als het wijncentrum van de regio. Overal kun je de zogenaamde bodega’s bezoeken voor een rondleiding en natuurlijk uitgebreid wijnproeven. Dat boeit ons niet zo want wijndrinken kun je thuis ook prima. Bovendien zijn de meeste Argentijnse wijnen hier net iets duurder dan dezelfde fles in Nederland. Wij zitten lekker op het grote beschaduwde plein, waar de stadsezels het…

Lees meer…

Van de puna naar de pizza

In San Antonio, een stoffig dorpje op 3775 m op de puna, hebben we twee dagen heerlijk uitgerust. Helemaal niks gedaan, behalve een taxi regelen naar de top van de hoogste bergpas van Zuid-Amerika. Wijs geworden van onze laatste poging een hoge pas op te fietsen (die was ” slechts” 4071 m) proberen we het deze keer niet eens. Een pick-up brengt ons in no time 46 km grotendeels in haarspeldbochten omhoog, naar de top van de Abra de Acai. Op 4995 m hoogte trekken we zo snel mogelijk extra kleding aan, want het is berekoud en de wind giert…

Lees meer…